Kalameh

انتخاب ارز

تاریخ مسیحیت در آسیا، جلد اول

نخستین نقد را بر این محصول بنویسید.

موجود: بله

12,00 £

مشخصات

  • نویسنده: ساموئل هیو مافت
  • ناشر: کانون یوحنای رسول/انتشارات ایلام
  • تاریخ انتشار: ۲۰۱۳
  • نوع: جلد کاغذی
  • پهنا: ۱۵.۵
  • بلندی: ۲۳.۳
  • ضخامت: ۲.۲
  • وزن: 0.6630
  • کد: H3/33
  • شابک: ۹۷۸-۱-۹۰۸۱۹۶-۲۳-۱

توضیحات

داستان مسیحیت در غرب بارها تکرار گردیده اما تاریخچۀ آن در شرق هنوز هم چندان شناخته شده نیست. بذر یکی بوده: خبر خوش عیسای مسیح برای تمامی جهان که مسیحیان آن را «انجیل» مینامند، اما توسط کارندگان مختلف کاشته شده و در زمینهای متفاوت قرار گرفته، با طعم متفاوتی رشد کرده، و دروگران گوناگونی آن را جمعآوری نمودهاند.
اغلب فراموش میشود که ایمان هنگامی که به طرف غرب و به درون اروپا گسترش یافت همزمان به طرف شرق به آن سوی آسیا نیز به حرکت درآمد. تاریخ کلیسای غرب به دنبال پولس به فیلیپی و به رُم و سپس در امتداد اروپا پیش میرود تا به ایمان آوردن کنستانتین و بربرها برسد. فقط با چند استثنای چشمگیر، غرب به صورت مقطعی به ماورای قسطنطنیه و به درون آسیا، نظر انداخته، به سنتهای مسیحیتی ریشهدار و پرغرور که ترجیح داده بود نه به رُم بهعنوان مرکز خود توجه کند و نه به قسطنطنیه. این مسیحیتی است که برای قرنها آسیایی ماند.
بررسی موجود در این کتاب دربارۀ مسیحیت اولیه آسیا با این امید صورت گرفته که بتواند یادآوری باشد از این که کلیسا در آسیا شروع شد. قدیمیترین تاریخ آن، و اولین مراکز آن آسیایی بود. آسیا اولین ساختمان شناخته شده کلیسا، اولین ترجمۀ عهدجدید، احتمالاً اولین پادشاه مسیحی، اولین شعرای مسیحی، و حتی اولین حکومت مسیحی را ایجاد نمود. مسیحیان آسیایی بزرگترین جفاها را تحمل نمودند. آنها مخاطرات جهانی را در توسعه بشارت پشت سر گذاشتند، وضعیتی که غرب تا قرن سیزدهم نتوانست با آن برابری کند. تا آن زمان کلیسای نسطوری (که اغلب جماعات اولیه مسیحی آسیا نامیده میشد) اقتدار کلیسایی را بر بیشتر زمین اِعمال نمودند، بیش از رُم یا قسطنطنیه.
برای مثال، تاریخدانی، نسطوریها را بزرگترین مبشرینی که جهان تاکنون دیده است مینامد.
واژۀ «مسیحیت آسیایی» بیش از یک تفسیر دارد. ما این را در شکلی فرهنگی استفاده خواهیم نمود، نه صِرفاً جغرافیایی. بیتلِحِم، اورشلیم، انطاکیه و ارمنستان در آسیا، همگی مناطق جغرافیایی هستند اما از نظر سیاسی و گستردگی فرهنگیشان، دیر یا زود متعلق به غربند، یعنی به امپراتوری روم پیش از فتوحات مسلمانان. بنابراین واژۀ «مسیحیت آسیایی» در اشاره به کلیساهایی استفاده میشود که رشد کرده، به بیرون از امپراتوری روم، به پادشاهیهای قدیمی شرقی، شرق رود فرات و در طول جاده قدیمی ابریشم از اوسروئن از طریق پارس و چین یا در طول راههای آبی از دریای سرخ در اطراف عربستان تا هندوستان گسترش یافتند.
جلد اول این کتاب از نظر تاریخی فقط دورۀ اولیه، از زمان رسولان تا دوره اکتشاف غربی، در حدود ۱۵۰۰ بعد از میلاد را پوشش میدهد. طرح کلی آشناست. قبل از پایان اولین قرن، ایمان مسیحی از طریق مرزهای روم به آسیا رفت. ریشههای اولیه آن ممکن است تا دوردستها به هندوستان یا به نزدیکی ادسا در حکومت کوچک نیمهمستقل اوسروئن، درست آن طرف رود فرات، رفته باشد. از ادسا، بنا بر روایت، ایمان به پادشاهیِ کوچکِ آدیابن، که پایتخت آن اربیل بود، سیصد مایل دورتر در شرق رود دجله، نزدیک نینوای قدیم گسترش یافت. در پایان قرن دوم، بشارت به کلیساهایی به دوری باکتریا یا افغانستان شمالی امروزی رسید، و مسیحی شدنِ بسیاری از هونها و ترکها در آسیای مرکزی از قرن پنجم به بعد گزارش شده است. در پایان قرن هفتم مبشرین پارسی به «انتهای جهان»، پایتخت سلسله چینی تانگ، رسیده بودند…
۴۳۹ صفحه

تصاویر بیشتر